Τι προτείνουμε



Πατέρες, αδελφοί και αδελφές εν Χριστώ,

Αυτή η ιστοσελίδα, αυτή η πρωτοβουλία, γεννήθηκε κατά συνεπεία πλήθους τηλεφωνημάτων, e-mail και γραμμάτων που λάβαμε από ανθρώπους όλου του κόσμου, που επιθυμούν να οργανωθούν και να μπουν σε μια «Κανδήλα» αδιάλειπτης προσευχής. Φαίνεται ότι το άρθρο που δημοσιεύθηκε στο αριθμό 70 του περιοδικού Ορθόδοξης οικογένειας κατάφερε να προεκπληρώσει τις προσδοκίες των καρδιών όσων Ρουμάνων θέλουν να αλλάξουν κάτι, και που έχουν κουραστεί από όλα τα μοιρολόγια, τις πολιτικές αναλύσεις και τις στείρες αντιπαραθέσεις για το παρόν και το μέλλον της Ρουμανίας, ή του κόσμο στον οποίο ζούμε.

Πρόκειται εδώ για ανθρώπους που γνωρίζουν ότι, αν δεν κάνουμε κάτι «χειροπιαστό» σε εκκλησιαστικό επίπεδο (δηλαδή σε επίπεδο του Σώματος Χριστού, επειδή σαν μέλος του Σώματος Του γνωρίζουμε ότι είναι πολλοί αυτοί που παλεύουν), και αναμένουμε από τους άλλους πολιτικές και κοινωνικές λύσεις στα ζητήματα των ψυχών μας, τότε, αλίμονο μας.

Με την ευλογία των πατέρων μας και μερικών ιεραρχών, αυτή η πρωτοβουλία έχει ήδη αρχίσει να αποδίδει καρπούς σε πολλά μέρη τόσο της Ρουμανίας όσο και του εξωτερικού. Μέσω των «Καντηλιών» που έχουν ανάψει έως τώρα, έχει μεταφερθεί η είδηση εμφάνισης αυτού του έργου στα πιο απομακρυσμένα μέρη του κόσμου.

Οι δυσκολίες δεν άργησαν όμως να εμφανιστούν μέσω διάφορων εμποδίων και πειρασμών, τόσο διοργανωτικού όσο και κατανοητικού φάσματος. Στο πλαίσιο της Ρουμανικής διασποράς, με ανθρώπους σκορπισμένους σε όλο τον κόσμο - είναι αρκετά δύσκολο να επικοινωνήσουμε μεταξύ μας - νομίζαμε ότι θα είχαμε όλοι μεγάλο όφελος από την δημιουργία μιας ηλεκτρονικής πλατφόρμας που να υπάρχουν οι απαραίτητες πληροφορίες οργάνωσης μιας «Κανδήλας». Από αυτό το σημείο δεν ήταν παρά μόνο ένα βήμα μέχρι να συνειδητοποιήσουμε πόσο σημαντικό θα ήταν για όλους μας, αν περισσότεροι ανθρώποι μάθαιναν για την ύπαρξη της «Κανδήλας», αυτό το ευλογημένο έργο μέσου του οποίου μπορούμε να κάνουμε κάτι για την ψυχή μας, για την οικογένεια μας και για τον κόσμο που ζούμε. Για αυτό το λόγο θεωρούμε απαραίτητο να βρει κανείς σε αυτή την ιστοσελίδα τόσο χρήσιμες πληροφορίες πρακτικής φύσεως, όσο και ένα κάλεσμα για ενότητα και για συμπροσευχή, έτσι ώστε να μπορούμε να επιβιώσουμε στο πλαίσιο του ολοένα και πιο εχθρικού κόσμο που ζούμε.

Επομένως, αυτό είναι το μήνυμά όσων έχουμε ήδη γευτεί τους καρπούς αυτού του έργου. Πρέπει να ανασυνταχθούμε, να έρθουμε σε επικοινωνία μεταξύ μας και να πράξουμε κάτι.

Δεν γνωρίζομε τι επιπτώσεις θα έχει το έργο που σας προτείνουμε σε ιστορικό επίπεδο. Πιστεύουμε όμως ότι ζούμε σε μια εποχή που καλούμαστε για κάτι παραπάνω: περισσότερο πνευματικό αγώνα, περισσότερες θυσίες, περισσότερη ενότητα εν Χριστώ.

Η Εκκλησία, το Σώμα Χριστού ήταν και είναι ανέκαθεν ο χώρος όπου ο άνθρωπος μπορεί να εκπληρώσει αληθινά τη ζωή του, όπου μπορεί να θεραπευθεί από οποιαδήποτε ψυχική ασθένεια. Σήμερα όμως, ακόμα περισσότερα από ό, τι στο παρελθόν, η Εκκλησία παρέμεινε ο μόνος παράγοντας που μπορεί να ισορροπήσει κατά κάποιο τρόπο την κοινωνία, εφόσον το κράτος και οι άλλοι φορείς του, αποδείχθηκαν ανίκανα όσον αφορά τη δυνατότητα προστασίας του ανθρώπου, της οικογένειας, της υγείας, της εκπαίδευσης, για το μέλλον των παιδιών, και την κοινότητα ως σύνολο. Αντιθέτως, διαπιστώνουμε σήμερα ότι, τόσο σε νομοθετικό και εκτελεστικό επίπεδο του κράτους (και εδώ αναφερόμαστε στη πρόσφατη απόφαση του Ρουμανικού Συνταγματικού Δικαστηρίου με στόχο την εκμηδένιση των θρησκευτικών σπουδών στα σχολεία), όσο και ότι αφορά την πλειονότητα των μέσων μαζικής ενημέρωσης και της Ρουμάνικης "ιντελιγκέντσιας", που επιτίθενται μανιωδώς και ανοιχτά στην Εκκλησία του Χριστού, σχεδόν στο ίδιο βαθμό όπως έγινε το '48, πριν από τις μαζικές συλλήψεις και διωγμούς κατά του χριστιανισμού.

Πιστεύουμε ότι είναι καιρός να κατανοήσουμε ότι εμείς όλοι - επίσκοποι, ιερείς και λαϊκοί - ότι εσύ, δηλαδή ΕΓΩ, είμαστε η Εκκλησία, και ότι δεν πρέπει να περιμένουμε πια από τους άλλους να βρούνε λύσεις στα προσωπικά και κοινωνικά προβλήματα. Επιπλέον, πρέπει να καταλάβουμε ότι είναι καθήκον μας ως Χριστιανοί να είμαστε το φως του κόσμου (Ματθ. 5,14), και να προσφέρουμε στον πλησίον μας λύσεις για να δραπετεύσει από το σκοτάδι του αιώνος τούτου.

Τι προοπτικές εχουμε;

Κατ 'αρχάς, δεν γνωρίζουμε την Θεία πρόνοια αλλά είναι σαφές ότι δεν μπορούμε να αναμένουμε "καλύτερες μέρες" (με την χιλιαστική έννοια). Ο Γέροντας Σωφρόνιος Σαχάρωφ είπε ότι, από κοινωνική προοπτική, οι Χριστιανοί πρέπει να αισθάνονται ορφανοί πνευματικά, επειδή δεν ανήκουν σε αυτή την κοινωνία. «Γιατί δεν έχουμε εδώ μόνιμη πόλη, αλλά επιζητούμε τη μελλοντική.» (Εβρ.13,14). Αλλά, από την άλλη πλευρά, πιστεύουμε ότι είναι σημαντικό να αγωνιστούμε κατά κύριο λόγο με τα πνευματικά όπλα για να κερδίσουμε χρόνο (ιστορικά, κοινωνικά και πολιτικά) για να εργαστούμε για την σωτηρία μας, εμείς και οι απόγονοί μας.

Λάβαμε την πληροφορία γι’ αυτό το πνευματικό έργο από τους ομολογητές των κομουνιστικών φυλακών. Στη φυλακή του Πιτέστι, δοκιμάστικε εμπράκτως για πρώτη φορά σε αυτή τη μορφή (λίγο πριν την διέγερση του τρομερού πειράματος της «Aναμόρφωσης») η Ευαγγελική εντολή «᾿ Αδιαλείπτως προσεύχεσθε». Δημιουργήθηκε μια «αλυσίδα» αποτελούμενη από φυλακισμένους σε διαφορετικά κελιά, που άναψαν την «Κανδήλα της προσευχής» και την κράτησαν αναμμένη μέχρι την έναρξη της βίαιης φάσης της Aναμόρφωσης. Στη συνέχεια, αυτό το έργο εξαπλώθηκε σε πολλές άλλες κομμουνιστικές φυλακές. Το γεγονός ότι πολλοί από εκείνους που έχουν λάβει μέρος σε αυτές τις αλυσίδες αδιάλειπτης προσευχής τιμηθήκαν με το μαρτυρικό στέμμα και έγιναν ομολογητές του Χριστού, μας αποδεικνύει ότι δεν τους τα αποκάλυψε αυτά «σάρκα και αίμα» (Ματθ. 16, 17), αλλά ότι, ο Θεός ο ίδιος τους καθοδήγησε σε αυτό το έργο, για να τους προετοιμάσει να αντιμετωπίσουν την δοκιμασία που θα περνούσαν. Χωρίς να θέλουμε να φανούμε «αποκαλυπτικοί», παρακολουθώντας όμως αυτά που συμβαίνουν γύρω μας - που αντικατοπτρίζουν τις πολιτικές και ιδεολογίες που εξελίσσονται σε παγκόσμιο επίπεδο - πιστεύουμε ότι πλησιάζουν καινούργιες εποχές διωγμών, με φρικτές δοκιμασίες για τους Χριστιανούς, που είναι άνθρωποι που θέλουν να έχουν μια φυσιολογική ζωή. Άλλωστε, για αυτούς τους καιρούς, μας έχουν προφητεύσει οι μεγάλοι σύγχρονοι πνευματικοί πατέρες.

Συγκεκριμένα, τι προτείνουμε;

Κατ’ αρχάς, ξεκινώντας από την ιδέα ότι η μόνη Σωτηρία είναι ο Χριστός και μόνη προσφυγή η προσευχή, πιστεύουμε ότι αυτό που πρέπει να κάνουμε σε Πανορθόδοξο επίπεδο είναι να σμίξουμε σε τοπικά «τάγματα», σε «Καντήλες» της προσευχής, συναγμένοι γύρω από τους ιερείς. Σε αυτή τη ιστοσελίδα θα βρείτε όλες τις πληροφορίες σχετικά με το πώς να ανάψετε μια «Καντήλα», πώς να γραφτείτε και πώς να συμμετάσχετε σε μια. Με αυτόν τον τρόπο, οι «Καντήλες» θα συνεχίσουνε τον αγώνα τους και θα ευδοκιμήσουν στους τόπους που βρίσκονται, "καίγοντας" ενώπιον του Θεού. Όταν χρειαστεί περισσότερη και πιο έντονη προσευχή (για παράδειγμα όταν υπάρχουν σοβαρές κοινωνικές αναταραχές, ή όταν ένας σπουδαίος άνθρωπος της Εκκλησίας χρειάζεται προσευχή, ή όταν γίνετε εκλογή ενός νέου επισκόπου), εμείς, με ένα «ήχο τού κέρατος», θα καλέσουμε για αγώνα, και θα επικοινωνήσουμε με όλους τους τοπικούς συντονιστές ζητώντας νηστεία και ενδυνάμωση στη προσευχή. Τότε, όλα τα τοπικά τάγματα / «Καντήλες» θα ενωθούν σε ένα κοινό νου, σε ένα χριστοκεντρικό στρατό, για να ζητήσουν από τον Θεό αυτό που είναι χρήσιμο για το λαό Του. Όσο περισσότεροι είμαστε στην προσευχή, ενωμένοι σε μια σκέψη, τόσο ισχυρότεροι θα είμαστε!

Είναι σημαντικό να μεταδώσουμε αυτή τη σκέψη στους γνωστούς μας, με την ελπίδα ότι θα γεννηθούν και θα ενισχυθούν στο Πανορθόδοξο τέτοιες αλυσίδες αδιάλειπτης προσευχής κατά τη διάρκεια της νύχτας. Από στόμα σε στόμα, από καρδιά σε καρδιά, ευελπιστούμε ότι η προσευχή θα ξανανάψει για να διαφωτίσει τον κόσμο, όπως ανάβουν τα κεριά τη νύχτα του Πάσχα.

Την εργατική δύναμη, τα χρήματα, τον χρόνο και πολλά άλλα, μπορούνε να μας τα πάρουνε οι ηγεμόνες αυτού του κόσμου, όμως τη δυνατότητα συμπροσευχής και ενίσχυσης της σχέσης μας με τον Θεό, δεν θα μπορέσουν να μας τα στερήσουν, όσο και να παλέψει ο Ηγεμόνας του κόσμου τούτου. Οι νικηφόροι ομολογητές από τις κουμουνιστικές φυλακές μας το έχουν αποδείξει αυτό με το παραπάνω.

Χριστός ανάμεσά μας!